Thursday, 26 August 2010

ദുഃഖം

അഗാധതയില്‍ മനസു തുറന്നതിനു
ഞാന്‍ എന്നെ പഴിച്ചു
എനിക്ക് വേണ്ടത് അടക്കിപിടിച്ച
ഗദ്ഗദങ്ങള്‍ ആയിരുന്നു
ആണിയടിച്ച പ്രായശ്ചിത്തങ്ങള്‍ ആയിരുന്നു
നിയതിയുടെ ചെരിവില്‍ ഉരുകി വീഴുമ്പോള്‍
മലച്ചുപോയ അകക്കണ്ണ് ..
വിതുംബലുകള്‍ക്ക് താളമൊരുക്കി
ചുണ്ടുകള്‍ ഈണം മെനയുമ്പോള്‍
പുറത്ത് കള്ളതൊണ്ടകള്‍ കൂക്കിവിളിച്ചു ....
ഇനി പാതി വെളിച്ചം വീഴുന്ന
ഇടിഞ്ഞ ചുമരില്‍
പൊളിഞ്ഞു വീഴാറായ എന്റെ നിഴല്‍ച്ചിത്രം..


No comments:

Post a Comment