സ്പെഷലൈസേഷന്‍

ഒരു കൊച്ചുമുറി

മൂന്നായി തിരിച്ചു

മുഖമുള്ള കല്ല്‌ വെച്ചു .....

വൃദ് ധന്മാരുടെ അമ്പലം

യുവമിധുനങ്ങളുടെ അമ്പലം

ലൈംഗിക തൊഴിലാളികളുടെ അമ്പലം ..

പിന്നെ നേര്‍ച്ച തിരക്ക്

ഒരു യൌവന ഹോമം

രണ്ട് രതി ഊട്ട്

മൂന്നു വശീകരണ പ്രസാദം ..

അയാള്‍

ഒരു പ്രസാദം

മൂന്നായി എടുത്ത്

മുന്നൂര്‍പേര്‍ക്ക് വിളമ്പി ..

ദുഃഖം

അഗാധതയില്‍ മനസു തുറന്നതിനു
ഞാന്‍ എന്നെ പഴിച്ചു
എനിക്ക് വേണ്ടത് അടക്കിപിടിച്ച
ഗദ്ഗദങ്ങള്‍ ആയിരുന്നു
ആണിയടിച്ച പ്രായശ്ചിത്തങ്ങള്‍ ആയിരുന്നു
നിയതിയുടെ ചെരിവില്‍ ഉരുകി വീഴുമ്പോള്‍
മലച്ചുപോയ അകക്കണ്ണ് ..
വിതുംബലുകള്‍ക്ക് താളമൊരുക്കി
ചുണ്ടുകള്‍ ഈണം മെനയുമ്പോള്‍
പുറത്ത് കള്ളതൊണ്ടകള്‍ കൂക്കിവിളിച്ചു ....
ഇനി പാതി വെളിച്ചം വീഴുന്ന
ഇടിഞ്ഞ ചുമരില്‍
പൊളിഞ്ഞു വീഴാറായ എന്റെ നിഴല്‍ച്ചിത്രം..

ഒരു അനാഥനുകൂടി ചിത ഒരുങ്ങുമ്പോള്‍ ..

ചൂട്ടു വെളിച്ചം മുനിഞ്ഞു കത്തുന്നു ..
ആളുകള്‍ പിറുപിറുക്കുന്നു..
കണ്ണെത്താത്ത ദൂരത്തോളം
എത്തിനോക്കി അവര്‍ തീരുമാനങ്ങള്‍ക്ക്
ഒത്തുകൂടുന്നു...
അനാഥന്റെ ചിതയില്‍ സനാഥന്‍
കൊള്ളി വെയ്ക്കുന്നു..
എരിഞ്ഞടങ്ങിയ ജീവന്റെ
അടങ്ങാത്ത ദാഹം
തൊണ്ട വരട്ടുന്നു .
തന്റെ വേലിക്കല്‍
മുള്ളുവേലി പണിയുന്ന
പേടിയുടെ പ്രേതങ്ങള്‍..
തന്റെ അനാഥത്വത്തിന് ചിതയൊരുക്കാന്‍
വരുന്ന സനാധനെ മറന്നു
അയാള്‍ തന്റെ ഉണ്ണിക്ക്
ചോറ് കൊടുക്കുന്നു ..
വാനോളം സ്വപ്നങ്ങളില്‍ അയാള്‍
വിയര്‍ത്തു കുളിക്കുന്നു ...
മരിക്കും മുന്‍പേ ഒരു ചാവുകുളി..

നിന്നെയോര്‍ത്ത്..

നീ എന്റെ ഹൃദയവും കൊണ്ട് പോയതെങ്ങോട്ടാ?
റോസപൂവിനു വീതിച്ചു കൊടുത്തോ?
അവള്‍ അവനും അവന്‍ അവള്‍ക്കും കൊടുക്കുന്നത്
ആ റോസാപ്പൂവിന്റെ മക്കളെയാണോ?
മഴയും വെയിലും മനസിനിക്ക് കൊടുക്കുന്നത്
പ്രളയവും വരള്‍ച്ചയും ആണ്
പ്രണയത്തില്‍ മുങ്ങി പൊങ്ങി
അല്ലെങ്കില്‍ വറ്റി വരണ്ട് ചാവാന്‍ ....

നിനവ്

കനം തൂങ്ങിയ ചിന്തകളും
മടി തൂങ്ങിയ കണ്ണുകളുമായി
നീ പോയി ഒളിച്ചതെവിടെയാണ് ?
സ്വപ്നങ്ങളാല്‍ നാം നെയ്ത
ചിലന്തിവലയില്‍ ഞാന്‍ മാത്രം കുടുങ്ങിയോ..?
അകലുന്ന നിന്റെ മേഘജാലങ്ങളെ ഞാന്‍
പേമാരി ആക്കുമായിരുന്നു ..
ആ മഴയത്ത് ഒരു കടലാസ് തോണി ഇറക്കാമായിരുന്നു
അത് കുതിര്‍ന്നു തീരുന്നത് വരെ എങ്കിലും
നമുക്ക് ആര്‍ത്തു ചിരിക്കാംആയിരുന്നു
കൈകുമ്പിളില്‍ ഒരു മഴക്കാലം എടുത്ത്
നിന്റെ കൈയില് ‍പകരാമായിരുന്നു ..
ഇന്ന് മഴ തിമര്തപ്പോള്‍
ഞാന്‍ നിനവിന്റെ കണ്ണാടിയില്‍
നിന്നെയും നോക്കിയിരുന്നു .. ..